01.06.2017 środa

Za chwilę minie połowa roku 2017! Życie pędzi strasznie i trudno się zatrzymać w tym pędzie. Wymaga to świadomego włączenia ręcznego hamulca.

 

Wczoraj minął rok od śmierci Teścia i byliśmy na mszy zamówionej przez Teściową. Potem była kawa i kolacja u teściowej. Ja chciałam jak najszybciej się zmyć z imprezy. Tak już mam, kiedy szczególnie intensywnie odczuwam brak akceptacji mojej osoby. Od jakiego czasu Teściowa nieustannie skarży się mojej Mamie na mnie i czasami na swojego syna. Od śmierci teścia moja Mama prawie codziennie rozmawia z Teściową więc okazji jest wiele. Z drugiej strony świadczy to o tym, że Teściowa wychodzi z żałoby.  Pretensje Teściowej są całkowicie irracjonalne – ona nadal chce mówić Mi i Mężowi jak mamy żyć, a mamy to robić wg jej scenariusza, który napisała wiele lat temu. Do tego dochodzi Szwagierka, która lata do Teściowej ze swoimi pretensjami do nas, a głównie do mnie np. poleciała się wyżalić teściowej, ze na urodziny jej córki, której rodzicami chrzestnymi jesteśmy oboje z Mężem, pieniądze na rower dał tylko Mąż.  A wywnioskowała to z faktu, ze przelew dostała z konta Męża. Nie wiem skąd jej przyszedł do głowy pomysł, że ja powinnam zrobić przelew z mojego konta. Dla mnie to jest zupełna fantastyka. Ale domyślam się, że liczyła na to, że zapłacimy za cały rower. A tak rodzice musieli się dołożyć.  Najlepiej jest trzymać od tej części rodziny możliwie daleko i utrzymywać sporadyczne kontakty. Było to łatwiejsze jak żył Teść -  wtedy widywaliśmy raz w miesiącu lub rzadziej.  I tak było dobrze.  Trudno  - prześpię jeszcze 2-3 noce i mi przejdzie.

Moja Mama postanowiła ograniczyć ilość kontaktów z Teściową – minął już rok i Teściowa dochodzi do formy więc nie ma potrzeby, żeby rozmawiały codziennie.

Dziś Dzień Dziecka czyli nas wszystkich, bo wszyscy jesteśmy dziećmi rodziców.

Po pracy planuje pracę w ogrodzie, bo kupiłam kilka kwiatków na rabaty i od koleżanki z pracy dostała sadzonki ogórków, które nie potrzebują zapylania przez pszczoły, żeby dać owoce.