poniedziałek 28 grudnia 2015 Swieta, Święta i już po

Do końca roku 3 dni. Rok 2015 żegnamy z ze znajomymi i sąsiadami na zabawie sylwestrowej w naszej wiejskiej remizie. Znajomi mieli przyjechać jutro, ale z powodów rodzinnych przyjadą w środę. Ja mam od jutra urlop. Mam więc 1 dzień więcej na przygotowanie się do przyjazdu znajomych ( zaopatrzenie lodówki, ugotowanie kilku potraw). Jutro też jadę w poszukiwaniu sukienki na bal.

*****************************************************************
Wyjazd na narty zaliczam do udanych. Pogoda nam dopisała: 4 z 5 dni słoneczne, a w ten 1 dzień padał śnieg. Warunki narciarskie dobre, biorąc pod uwagę zupełny bark śniegu w dolinach. Niestety popołudniami/wieczorami pracowałam, bo 2 projekty jeszcze były w toku.
Codziennie wieczorami korzystaliśmy z sauny i strefy relaksu. Super:-)
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
W niedzielę po przyjeździe do Austrii poszliśmy z Mężem na piwo. Rozmawialiśmy o mojej pracy i jej zmianie. I Mąż podzielił się ze mną swoimi wewnętrznymi rozterkami. Miał łzy w oczach. Ja też.
Jest strasznie zamknięty w sobie. Nic nie mówił, że nie chciał mi dokładać kłopotów. A przecież żona od tego jest, żeby się z nią dzielić takimi rozterkami. Nie wiem, z czego wynika jego zamknięcie w sobie. Może w domu się nauczył, że nie warto szczerze rozmawiać o swoich uczuciach, rozterkach, bo nie znajdzie się zrozumienia, tylko krytykę?
Zawsze mnie zaskakuje takim wyznaniami. Na co dzień nic na te tematy nie mówi, nawet w formie żartu. Nic się nie da wyczytać między słowami.
####################################################################

Święta minęły w gronie rodzinnym. Wigilia była generalnie OK; chociaż po powrocie od szwagierki złapałam max doła,  tak że do 24 ryczałam w poduszkę mają zupełnie czarne myśli i nie widząc sensu dalszego życia. oczywiście przez noc prawie mi przeszło. Martwię się o siebie.
Pierwszy dzień Świąt spędziliśmy w  domu we własnym towarzystwie; w drugi cała rodzinka zjechała do nas na obiad. Było całkiem miło.

ŚRODA 10 grudnia 2015 z Wrocławia

Od wczoraj jestem we Wrocławiu w sprawach zawodowych. Jutro firmowa wigilia i powrót do domu. W sobotę pakowanie i w niedzielę wyjazd na narty.

Szkolenie przeprowadzone. Skończyłam przed 16 więc ze spokojem zdążyłam na Jarmark Bożonarodzeniowy. Liczyłam, że będą szydełkowe bomb, ale nic z tego.  Wypiłam dwa  grzańce: świątecznego i malinowego. W międzyczasie się ściemniło więc choinkę zobaczyłam w pełnej okazałości. Kupiłam torbę na zakupy i wróciłam do hotelu. 

To tyle.

WTOREK 1 grudnia 2015

No tak to już ostatnia prosta do końca roku. Trzydzieści ostatnich dni. Noto mocne postanowienie:

• przeżyć na wesoło te 30 dni
• codziennie zrobić sobie przyjemność.

I pamiętać, że to tylko PRACA!!!!
--------------------------------------------------------------

Dziś prawie cały dzień w pracy stresowałam się tym, że nie wszystko jest skończone i tyle kwestii jest w toku. I była zła na ludzi. Nie pomyślałam, że oni nie robią tego złośliwie, ale po prostu nie dało się? Może tylko mi się wydaje, że można było skończyć?

To są chwile, w których mam ochotę to wszystko rzucić. Od razu pojawia się pytanie: jakie TO? I czy TO zniknie? A może będzie ze mną zawsze to bo TO to część mnie?

Nie jest lekko.

Nadal mam wrażenie, że żyję w jakimś matrixie, gdzie nie mam mnie. Ale nie wiem, kto to jest ta JA?